Nieuws
Tijdelijk tekort aan chronisch geluk
13 juni 2019
Het vijfde theaterprogramma volgens het inmiddels beproefde en bejubelde concept: een stem, een piano en een contrabas over wat het moderne leven in al haar grootsheid en kleinzieligheid zo interessant maakt.
“Van Roozendaal bezingt het gewone in nieuw idioom” (NRC)
“Een voorstelling zo briljant, dat je na afloop naar adem en naar meer snakt” (De Telegraaf)
“Van Roozendaal en Kracht kunnen volstaan met een sober podiumbeeld (-) de muziek en de teksten doen het werk” (de Volkskrant)
“Wat Egon Kracht allemaal uit zijn contrabas tovert (-) hij laat ‘m zingen en zeuren, piepen en fluisteren. Zo wordt die bas een meer dan gelijkwaardige partner bij het pianospel van Van Roozendaal. Die schuurt ook, maar dan met zijn stem en zijn teksten” (Trouw)
“Het leven heeft geen zin, maar ik wel” (Van Roozendaal)
Regie: Eva Bauknecht